سلام دوستان

وقتشه باید برم...بله دیگه باید برم واسه امتحانات دیگه به احتمال زیاد آخرخردا برمیگردم

فراموشتون نمی کنم فراموشم نکنید واستون آرزوی موفقیت میکنم

واسم دعا کنید موفق باشم...

پس تا اطلاع ثانوی این وبلاگ آپ نمیشه و جواب کامنتا داده نمیشه

تاوقتی که قول زشت وبدقیافه ی امتحانات رو پشت سربذارم

دوستتون دارم نمیگم بای چون بای گفتن واسه خدافظی کوتاهه تازه هیچ کلمه

معنی زیبای خداحافظ خودمونونداره...پس دوستتون دارم و

خــــــــــــــــــــداحــافــظ...

به نام حضرت دوست

     که هرچه داریم از اوست

سلام خوبید؟؟؟؟؟؟؟

مدتی بود که آپ اخشولانه نکردم حالا اومدم تا یه آپ توپ اخشولانه واستون بذارم

میخوام بترکونیدااااااااااااااااااااااااااااااا

 تحمل کردن زيباست اگر قرار باشد روزي به تو برسم

انتظار آسان است اگر قرار باشد دوباره تو را ببينم

زندگي شيرين است اگر قرار باشد مزه ي دستان تو را بچشم

مشکلات حل مي شود اگر قرار باشد روزي به پاي تو بميرم

اشک ها همه به لبخند تبديل مي شود اگر قرار باشد تو را يک بار ببوسم

و لبخند ها دوباره به اشک فقط اگر ببينم خيال رفتن داري

اما بدان دوستت دارم از پشت اين همه فاصله از پشت اين همه حرف

تو را به جاي همه کساني که نشناخته ام ، دوست مي دارم

تو را به خاطر عطر نان گرم

براي برفي که آب مي شود ، دوست مي دارم

تو را براي دوست داشتن ، دوست مي دارم

تو را به جاي همه کساني که دوست نداشته ام ، دوست مي دارم

تو را به خاطر دوست داشتن  ، دوست مي دارم

براي اشکي که خشک شد و هيچ وقت نريخت

لبخندي که محو شد و هيچ گاه نشکفت ، دوست مي دارم

تو را به خاطر خاطره ها ، دوست مي دارم

براي پشت کردن به آرزوهاي محال

به خاطر نابودي توهم و خيال ، دوست مي دارم

تو را براي دوست داشتن ، دوست مي دارم

تو را به خاطر بوي لاله هاي وحشي

به خاطر گونه ي زرين افتاب گردان

براي بنفشه ، بنفشه ها دوست مي دارم

تو را به خاطردوست داشتن ، دوست مي دارم

تو را به جاي همه کساني که نديده ام ، دوست مي دارم

تو را براي لبخند تلخ لحظه ها

پرواز شيرين خاطره ها ، دوست مي دارم

تو را به اندازه ي همه کساني که نخواهم ديد ، دوست مي دارم

اندازه ي قطرات باران ، اندازه ي ستاره هاي آسمان ، دوست مي دارم

تو را به اندازه ي خودت ، اندازه ي آن قلب پاکت ، دوست مي دارم

تو را براي دوست داشتن ، دوست مي دارم

تو را به جاي همه کساني که نمي شناخته ام ، دوست مي دارم

تو را به جاي همه روزگاراني که نمي زيسته ام ، دوست مي دارم

براي خاطر عطر نان گرم و برفي که آب مي شود و براي نخستين نگاه

تو را به خاطر دوست داشتن ، دوست مي دارم

تو را به جاي تمام کساني که دوست نمي دارم ، دوست مي دارم

عشق داني که سرآغازش چيست ؟

امتداد دو نگاه

يکي از عمق دل و قعر وجود ، آن يکي بعد سجود

آن زماني که دو چشمت ،  پيله خواهش را به وجودم تابيد

ودر آن ظلمت و تاريکي شب ،

جاده اي روشن را در فراسوي افق ديد زدم

و تو آن ياور ديرينه من ، که در آن جاده سبز

هم نوا با دل سودا زده ام  ، پا به اقليم عدم مي نهي و مي گذري

چشم من خيره به دنبال تو کز غور وجود

با دو دستي که به مهر آغشته است ، سوي من آيي و با نغز کلام

دل سرگشته و حيرانم را نزد خود مي خواني

آه اي ياور من

ياد آن روز که در سايه آن سرو  بلند ، سخنت بشنودم

تو به من گفتي ار آن چشمه نور، تو به من گفتي از آن کاخ بلور

گفتي آن چشمه نور ، چشم بر راه تو است

گفتي آن کاخ بلور، خواهد آن روز رسد که توأش پادشهي

من شنيدم که بگفتي اندرون دل تو، جايگاهي است تهي از براي دل من

من دلم اندر کف ، آمدم چشمه نور ، آمدم کاخ بلور

آمدم تا که بر آن مسند عشق پادشاهي بکنم

در درون دل من ،سبدي بود پر از گل محبت و صفا

ليک گلهاي سبد اندر آن جايگه ظلماني که توأش کاخ بخواندي

همگي پژمردند ، همگي افسردند

ديگر از آن همه گلهاي قشنگ ، اثري باقي نيست

حال ديگر حتي ، اشکهاي من هم ،  چاره مردگي آنها را نتوانند کنند

تو در آن به اصطلاح کاخ بلور

در کنار آن همه چشمه نور

سبد پرگل من را بردي

خنجر حسرت را تا به ته بر جگرم  بنشاندي

درخيالت اين است که دلم را بردي

ليک نزدم مردي